Czy jesteś przygotowany? Obowiązkowe sprawozdania OPAK.

Foto: © Fotolia

Michał Pestka

J.S. Hamilton Poland Ltd.

Przepisy Dyrektywy 94/62/EEC mają na celu zapobieganie powstawaniu odpadów opakowaniowych, promowanie opakowań zwrotnych, przeznaczonych do wielokrotnej rotacji, odzyskiwanie surowców lub energii z odpadów opakowaniowych oraz wspomaganie wtórnego przetworzenia odzyskanych materiałów. Dyrektywa ta wdrożona do polskiego prawodawstwa w postaci ustawy o opakowaniach i odpadach opakowaniowych (Dz. U. 2001 Nr 63 poz. 638 z późn. zm.) określa zasady postępowania z opakowaniami i gospodarkę odpadami opakowaniowymi.

Jednym z istotnych punktów dyrektywy 94/62/EEC jest obowiązek ścisłego spełniania wymagań norm dotyczących zawartości metali ciężkich Pb, Cr, Cd i Hg w opakowaniu. Suma zawartości tych metali w opakowaniach nie może przekraczać 100 ppm.

Pb [ppm] + Cd [ppm] + Hg [ppm]+ Cr6+ [ppm] < 100 [ppm]

Aby dokładnie określić zawartość  metali w opakowaniach laboratoria badawcze J.S. Hamilton Poland wdrożyły szczegółowe procedury badań opakowań z tworzyw sztucznych, papierowych i tekturowych następującymi metodami:

• atomowej spektrometrii emisyjnej z plazmą wzbudzoną indukcyjnie (ICP-OES) dla Cd, Cr, Pb,
• atomowej spektrometrii absorpcyjnej z techniką zimnych par (CVAAS) dla Hg.

Badania te wykonywane są metodami akredytowanymi – akredytacja Polskiego Centrum Akredytacji nr AB 079. Konieczność wykonywania tych badań metodami akredytowanymi wynika z postanowień Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 8 kwietnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia sumy zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniach (Dz. U. 2003 nr 66 poz. 619).

Ciężki obowiązek

Skąd bierze się obowiązek monitorowania sumy zawartości metali ciężkich w opakowaniach?

Zgodnie z art. 7 ust 1. ustawy o opakowaniach i odpadach opakowaniowych „przedsiębiorcy produkujący, importujący oraz dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań są zobowiązani do składania do dnia 31 marca roku bieżącego za rok poprzedni właściwemu marszałkowi województwa rocznych sprawozdań”:

OPAK-1 – dotyczy wytwórcy opakowań; informuje o masie wytworzonych opakowań – „puste” opakowania,

OPAK-2 – dotyczy importera opakowań oraz firm dokonujących wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań – informuje o masie opakowań przywiezionych z zagranicy – „puste” opakowania,

 OPAK-3 – dotyczy eksportera opakowań i produktów w opakowaniach oraz firm dokonujących wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań oraz produktów w opakowaniach – informuje o masie wywiezionych opakowań za granicę – „puste” opakowania + opakowania wraz z produktem.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 przedsiębiorcy są zobowiązani do ograniczania w opakowaniach zawartości substancji stosowanych do produkcji, negatywnie oddziaływujących na środowisko oraz ograniczenia masy powstających z nich odpadów opakowaniowych, w taki sposób, aby:

1. ograniczyć objętość i masę opakowań do niezbędnego minimum wymaganego do spełnienia ich funkcji, biorąc pod uwagę oczekiwania użytkownika;

2. opakowania były projektowane i wykonane w sposób umożliwiający ich wielokrotny użytek i późniejszy recykling, a jeśli nie jest to możliwe, to przynajmniej sam recykling lub inną formę odzysku  jeżeli wszystkie wymienione sposoby są niemożliwe do zrealizowania;

3. opakowania zawierały możliwie najmniejszą ilość substancji stwarzających zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska;

4.  maksymalna suma zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego
w opakowaniu nie przekraczała 100 mg/kg.

Powyższe wymagania dotyczą wszystkich opakowań, bez względu na materiał wykorzystany do produkcji opakowania. Szczegółowo określa to Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 30 grudnia 2002 r. w sprawie zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniach (Dz. U. 2002 nr 241 poz. 2095 z późn. zm.).

Więcej informacji o ofercie sieci laboratoriów  J. S. Hamilton Poland na: www.hamilton.com.pl