O serum prawdy

I o czym tu pisać niemal dziewiąty rok z rzędu?

Żeby nieco zagłuszyć niemoc twórczą, siadam przed telewizorem (jest niedziela), w którym sielankowo płynie życie nad rozlewiskiem (też bym chciała takie rozlewisko!). Marysia mówi do Małgosi, że za mało rozmawiają o swoich uczuciach. Kuba chce jajko na miękko, a przepis na dżem z truskawek zna babcia Basia. Tak! (jakby to powiedziała przeurocza, serialowa Kasia). Babcią jest Małgorzata Braunek znana z tego, że starzeje się w zgodzie z naturą, czyli nie stosuje kremów, botoksu ani nawet się nie maluje. Zastanawiam się, co by na to powiedziała, równie sławna jak dr House, nasza krajowa dr Irena? Co prawda w oglądanym przeze mnie właśnie filmie zalokowany jest krem innej marki, ale tu akurat główną rolę i tak odgrywa opakowanie. HA! Choćbym nie wiem co oglądała, czytała czy malowała i tak zawsze opakowanie gdzieś się plącze…

Swoją drogą, ciekawe czy przy najbliższej okazji dokonam zakupu właśnie tego kremu?

Na przekór, nie dokonam. Ewentualnie, jeśli wewnątrz będzie kształtny słoiczek, a na kartonie wymyślny nadruk… HEH!

W międzyczasie (mam podzielną uwagę) przeczytałam, że lada dzień o wspomnianych wyżej uczuciach i tak nie będzie potrzeby w ogóle rozmawiać. Te mniej lub bardziej skrywane będą odczytywane za pomocą specjalnych okularów. Dzięki wbudowanej w nich kamerze, przekazującej obraz do oprogramowania analizującego na bieżąco wyraz twarzy rozmówcy, cichy głos z przyczepionej do okularów słuchawki poinformuje o tym, czy tenże rozmówca jest znudzony, zdenerwowany, zawstydzony, zakłopotany, zauroczony czy też zniesmaczony i zmęczony. Jeśli natomiast zamigocze czerwona dioda wbudowana w oprawkę po prawej stronie – będzie to znak, że należy przestać rozmawiać. Z takich okularów korzystają już prywatne firmy, by szkolić swoich pracowników, aby nie popełniali gaf. Facebook też ma oprogramowanie do automatycznego rozpoznawania twarzy. Mają je też policjanci z Rio de Janeiro w celu skanowania cech fizjonomicznych podejrzanych osób, by porównywać je ze zdjęciami kryminalistów. Nie, nie wymyślił ich Vision Express. To naukowcy w Massachusetts Institute of Technology Media Lab. WOW!

Tak więc, koniec ze skrywanymi emocjami! Aż strach pomyśleć, co może oznaczać zwykłe mrugnięcie okiem! Na domiar tego inni naukowcy – neuronaukowcy – wymyślili urządzenie, które tłumaczy sygnały elektryczne generowane przez „wewnętrzny głos” i natychmiast, dzięki syntezatorom mowy, zamienia je na dźwięki. „Dzień Dobry! Jaką Pani ma dziś brzydką cerę! I te ohydnie dobrane okulary” – już słyszę mój szczery, „wewnętrzny głos”, który za sprawą neuronów wydobywa się na zewnątrz.

Oto wchodzimy w nową erę technologii, technologii emocjonalnych! Niech żyją zmarszczki mimiczne – serum wszelkiej prawdy! Boję się swoich myśli. Czasem są nieobliczalne.

Dodam jeszcze, że w tym wydaniu piszemy o eye trackingu – w skrócie o tym, jak ruchy gałek ocznych mogą pomóc w projektowaniu opakowań. Jejku! Właśnie zapaliła mi się czerwona dioda! OH!

Przyjemnej lektury kolejnego wydania PACKAGING POLSKA, w którym za pomocą ukrytych sensorów śledzimy Państwa mimikę oraz ruchy gałek ocznych, a tym samym stan emocjonalny podczas czytania! Niesamowite.