Nowa rzeczywistość. Zakrętki na uwięzi stają się normą

Od lipca 2024 roku w całej Unii Europejskiej zakrętki i wieczka z tworzyw sztucznych muszą być fabrycznie przymocowane do niektórych pojemników na napoje i płynną żywność o pojemności do 3 l. Nowe przepisy dotyczą butelek z tworzyw sztucznych i opakowań kartonowych i są zgodne z dyrektywą Single Use Plastic (SUP) w sprawie zmniejszenia wpływu niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko.

© Photogenica

Celem wprowadzonego rozwiązania jest ochrona środowiska naturalnego, w szczególności morskiego i zapobiegnięcie przedostawaniu się odpadów plastikowych do wód. Przytwierdzone zakrętki, zastosowane w butelkach z tworzywa sztucznego i kartonach do płynnej żywności, umożliwią lepszą ochronę środowiska naturalnego, w szczególności morskiego, przed przedostawaniem się drobnych, odpadów z tworzyw sztucznych do wód. Rozwiązane ma zapobiegać śmieceniu,a także ułatwić proces zbiórki i właściwego przetworzenia wszystkich elementów opakowania w celu zwiększenia ilości odpadów poddanych procesowi recyklingu, a także uzyskania lepszych jakościowo surowców wtórnych. Do tej pory zakrętki nie zawsze trafiały do żółtego pojemnika. Nawet jeśli tam trafiały to z uwagi na mały rozmiar w sortowniach odsiewano je na sicie i trafiały do tak zwanej frakcji drobnej, z której nie były następnie odzyskiwane. W przypadku gdy zakrętki pozostaną przytwierdzone do opakowań aż do samego końca nie ma ryzyka, że zostaną stracone podczas procesu sortowania. W efekcie trafią ze zużytym opakowaniem po napoju lub płynnej żywności (kartonem lub butelką z tworzywa sztucznego) do recyklingu, gdzie z poszczególnych materiałów opakowania odzyskane zostaną surowce wtórne. Wszystko zgodnie z założeniami gospodarki cyrkularnej. Zakrętki, zwykle wykonane z tworzywa HDPE (polietylenu o dużej gęstości), oddzielone w procesie recyklingu od butelek PET oraz kartonów trafiają do dedykowanych zakładów przetwarzania. Jest to tworzywo proste w recyklingu. Pocięte zakrętki są oczyszczane, a następnie przetapiane i przetwarzane na tzw. regranulat, z którego zrobić można kolejne opakowania np. do chemii gospodarczej oraz przedmioty codziennego użytku jak rury, doniczki, obudowy czy worki.